کنترل یکپارچه آفات مکننده

آفات هدف: شته‌ها، سوسک‌های باله‌دار، سفیدبالک‌ها، تریپس‌ها، سوسک‌های برگ‌خوار، سیلیدها و سایر آفات مکننده.
محصولات توصیه‌شده، شکل دارویی، درصد مواد مؤثر و دوز مصرف
۱. تیمار بذر: ۷۰٪ تیامتوکسام در قالب گرانول قابل پاشش (WG)، با نسبت اختلاط ۱ به ۲۰۰ با بذر.
۲. حفاظت از نشا: ۷۰٪ ایمیداکلوپرید در قالب گرانول قابل پاشش (WG)، ۱۲۰ گرم در هکتار برای پاشش؛ محصول جایگزین: ۲۰٪ دینوتفران در قالب گرانول قابل پاشش (WG)، ۱۸۰ گرم در هکتار برای پاشش.
۳. دوره شیوع آفات: استفاده از ۲۰٪ فلونیکامید در قالب گرانول قابل پاشش (WG) (با رقیق‌سازی ۱۵۰۰ برابر) و ۴۰٪ نیتن‌پیرام در قالب محلول قابل پاشش (AS) (با رقیق‌سازی ۱۲۰۰ برابر) به‌صورت متناوب؛ ترکیب جایگزین: ترکیب ۲۰٪ نیتن‌پیرام و ۵۰٪ پیمتروزین، پس از رقیق‌سازی استاندارد اعمال می‌شود.
نکات کلیدی اجرایی
۱. استفاده از مواد روکش‌دهنده بذر برای کنترل بلندمدت آفات در مرحله نشا.
۲. استفاده از آفت‌کش‌های با کارایی بالا و سمیت پایین در زمان وقوع شیوع آفات.
۳. حفاظت از دشمنان طبیعی از جمله سوسک‌های لادی‌بوگ و پروانه‌های شب‌تابی برای ایجاد سیستم کنترل اکولوژیک.
مدیریت مقاومت: چرخش نئونیکوتینوئیدها با آفت‌کش‌هایی که مکانیسم اثر متفاوتی دارند. استفاده از ترکیبات ترکیبی برای کند کردن روند ایجاد مقاومت توصیه می‌شود.
یادداشت ها: آفات مکننده به راحتی بیماری‌های ویروسی را منتقل می‌کنند، بنابراین در صورت مشاهده آفات، باید به‌موقع از حشره‌کش‌ها استفاده کرد. در شرایط دمای بالا و خشکسالی، بازرسی‌های میدانی را تقویت کنید.
یادداشت تکمیلی: دمای استاندارد فوق را می‌توان بر اساس اقلیم محلی، رشد محصول و فشار آفات و بیماری‌ها در مناطق مختلف تنظیم کرد.