- ภาพรวม
- สินค้าที่แนะนำ
ผลิตภัณฑ์นี้เป็นสูตรผสมของซิโมซาไนล์ 30% และฟาโมซาโดน 22.5% ในรูปแบบเม็ดที่ละลายน้ำได้ (WDG) ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มฟังกิไซด์แบบสัมผัสและระบบเฉพาะที่ร่วมกัน ฟาโมซาโดนเป็นฟังกิไซด์กลุ่มออกซาโซลิดิโนน-คิวโอไอ (FRAC Group 11) ที่ยับยั้งการถ่ายโอนอิเล็กตรอนในไมโทคอนเดรียที่คอมเพล็กซ์ไซโตโครม bc₁ (คอมเพล็กซ์ III) ส่งผลให้การสังเคราะห์ ATP หยุดชะงักและทำให้เชื้อราตาย ซิโมซาไนล์เป็นฟังกิไซด์กลุ่มไซยาโนอะเซตามิด-ออกซิม (FRAC Group 27) ที่ออกฤทธิ์หลักต่อกระบวนการสังเคราะห์ไขมันและหน้าที่ของเยื่อหุ้มเซลล์เชื้อรา โดยยับยั้งการงอกของสปอร์ การยืดตัวของท่องอก (germ tube) การสร้างแอพเพรสโซเรียม (appressorium) และการเจริญเติบโตของไมเซเลียม การผสมผสานกันของสารทั้งสองชนิดนี้จึงให้ฤทธิ์ทั้งแบบป้องกันและรักษาโรคที่เกิดจากโอโอไมเซต
เหมาะสำหรับพืชหลายชนิด เช่น แตงกวา องุ่น มันฝรั่ง มะเขือเทศ พริก ยาสูบ แตงโม แตง ผักกาดหอม คื่นช่าย หน่อไม้ฝรั่ง และฮอปส์ ใช้ควบคุมโรคโอโอมัยเซตหลากหลายชนิด รวมถึงโรคราแป้งสีขาว โรคเน่าปลายใบ โรคเหี่ยวดำ โรคเน่าจากไฟโตฟิทอรา และโรคทำลายรุนแรงอื่นๆ โปรดใช้ตามอัตราที่แนะนำในพื้นที่ที่จดทะเบียนและได้รับอนุมัติแล้ว
พารามิเตอร์
| ชื่อผลิตภัณฑ์ | ไซโมซาไนล์ 30% + ฟาโมซาโดน 22.5% ดับเบิลยูดีจี |
| ส่วนประกอบที่ออกฤทธิ์ | ไซโมซาไนล์ + ฟาโมซาโดน |
| ส่วนผสมที่สำคัญ | 30%+22.5% |
| สูตร | ดับเบิลยูดีจี (เม็ดที่กระจายตัวในน้ำ) |
| หมวดหมู่สินค้า | ยาฆ่าฟันกิต |
| เลขทะเบียนซีเอเอส ของไซโมซาไนล์ | 57966-95-7 |
| เลขทะเบียนซีเอเอส ของฟาโมซาโดน | 131807-57-3 |
| การใช้งานหลัก | สารฆ่าเชื้อราแบบผสมที่มีสเปกตรัมกว้าง ทั้งแบบป้องกันและแบบซึมเฉพาะที่ เพื่อควบคุมโรคโอโอมัยเซตหลากหลายชนิดในพืชเกษตรและพืชสวน |
| ศัตรูพืชและโรคเป้าหมาย | โรคสำคัญ: โรคราแป้งสีเทา (Plasmopara viticola, Pseudoperonospora cubensis), โรคเน่าปลายใบ (Phytophthora infestans), โรคเน่าโคนต้นยาสูบ (Phytophthora nicotianae), โรคเน่าเหี่ยวพริก (Phytophthora capsici), โรคราแป้งสีเทาในแตงกวาและแตงไทย, โรคเน่าปลายใบและโรคจุดสีน้ำตาลในมะเขือเทศ (Alternaria solani), โรคเน่าปลายใบและโรคจุดสีน้ำตาลในมันฝรั่ง, โรคราแป้งสีเทาในองุ่น, โรคเน่าราสีเทาในเงาะ (Peronophythora litchii), โรคราแป้งสีเทาในผักกาดหอม, โรคเน่าปลายใบในคื่นช่าย, โรคจุดม่วงในหน่อไม้ฝรั่ง และโรคอื่นๆ ที่เกิดจากเชื้อโอไมเซต ฟามอกซาโดนทำหน้าที่ยับยั้งการขนส่งอิเล็กตรอนในไมโทคอนเดรียอย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะที่ไซโมซานิลให้ฤทธิ์แบบระบบในท้องถิ่น และยับยั้งการงอกของสปอร์ การยืดตัวของท่องอก ส่วนที่ใช้ยึดเกาะของเชื้อ และการเจริญเติบโตของเส้นใยเชื้อรา |
| จํานวนการสั่งซื้อขั้นต่ํา | 1000กก. |
| บรรจุภัณฑ์แบบกลุ่ม | 25 กิโลกรัม, 10 กิโลกรัม, 5 กิโลกรัม |
| บรรจุภัณฑ์ขนาดเล็ก | 1 กิโลกรัม, 500 กรัม, 250 กรัม, 200 กรัม, 100 กรัม, 50 กรัม, ถุง 10 กรัม, 10 กิโลกรัม/กล่อง |
| การสนับสนุนการจัดทําเอกสาร | ใบรับรองการจดทะเบียนจาก ICAMA ใบรับรองคุณภาพ (COA) แผ่นข้อมูลความปลอดภัยของสารเคมี (MSDS) แผ่นข้อมูลเทคนิค (TDS) ข้อมูลจำเพาะของผลิตภัณฑ์ ข้อมูลการบรรจุหีบห่อ เป็นต้น |
| ตัวอย่างการบริการ | ฟรีสำหรับบรรจุภัณฑ์ขนาด 200 กรัม |
| สถานที่ผลิต | จีน |
| ผู้จัดส่ง | Agrogreat |
| บริการที่ปรับแต่งได้ | ขวด ฉลาก ถุง กล่องบรรจุภัณฑ์ และโลโก้ สามารถปรับแต่งตามแบรนด์ |
ฟังก์ชันหลัก
เฟโมซาโดนเป็นสารกำจัดเชื้อราสังเคราะห์ชนิดออกซาโซลิไดนีโดน อยู่ในกลุ่ม QoI (Quinone outside Inhibitor) ตามการจัดจำแนกของ FRAC กลุ่มที่ 11 ซึ่งพัฒนาโดยดูปองต์ และจดทะเบียนครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1998 เฟโมซาโดนมีฤทธิ์ยับยั้งการถ่ายโอนอิเล็กตรอนในไมโทคอนเดรียอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะการยับยั้งเอนไซม์ยูบิควิโนล:ไซโตโครม c ออกซิโดรีดักเทส (ไซโตโครม bc₁ คอมเพล็กซ์ หรือคอมเพล็กซ์ III) ที่ตำแหน่ง Qo เมื่ออิเล็กตรอนจากยูบิควิโนลไม่สามารถถ่ายโอนไปยังไซโตโครม c₁ ได้ จะทำให้ห่วงโซ่การถ่ายโอนอิเล็กตรอนในไมโทคอนเดรียหยุดชะงัก ส่งผลให้กระบวนการออกซิเดทีฟฟอสโฟริเลชันหยุดลง และไม่สามารถสังเคราะห์ ATP ได้ หากร่างกายเชื้อราขาด ATP จะไม่สามารถดำรงกระบวนการเมแทบอลิซึมที่จำเป็นได้ จึงเกิดการยับยั้งการงอกของสปอร์ การยับยั้งการเจริญเติบโตของไมเซเลียม และการยับยั้งการสร้างสปอร์ จนนำไปสู่การตายของเชื้อราในที่สุด เฟโมซาโดนมีสมบัติไลโปฟิลิกสูง ทำให้ยึดเกาะแน่นบนผิวพืชที่มีขี้ผึ้งและทนต่อการชะล้างด้วยฝนได้ดี มีฤทธิ์ป้องกันยอดเยี่ยมพร้อมผลตกค้างยาวนาน โดยเฉพาะมีประสิทธิภาพสูงในระยะเริ่มต้นของการเกิดโรค นอกจากนี้ยังมีคุณสมบัติทนฝน (rainfastness) ดีมาก คือไม่ได้รับผลกระทบจากฝนที่ตกลงมาหลังการพ่นสารแล้ว 2 ชั่วโมง ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องพ่นซ้ำหากมีฝนตกหลังจากเวลานี้
ไซโมซาไนล์ เป็นสารกำจัดเชื้อราในกลุ่มไซยาโนอะเซตามิเด-ออกซิม ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่ม FRAC กลุ่มที่ 27 บริษัทดูปองต์เป็นผู้พัฒนาสารนี้ขึ้น และเริ่มจำหน่ายเชิงพาณิชย์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 ไซโมซาไนล์ออกฤทธิ์หลักต่อกระบวนการสังเคราะห์ไขมันของเชื้อราและหน้าที่ของเยื่อหุ้มเซลล์ โดยยับยั้งการงอกของสปอร์ การยืดตัวของท่องอก (germ tube) การสร้างแอพเพรสโซเรียม (appressorium) และการเจริญเติบโตของไมเซเลียม จึงสามารถขัดขวางระยะเริ่มต้นของการติดเชื้อและการพัฒนาของโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ ต่างจากฟาโมซาโดน ไซโมซาไนล์มีฤทธิ์แบบระบบเฉพาะที่ (local systemic activity) กล่าวคือ ถูกดูดซึมเข้าสู่เนื้อเยื่อพืชและเคลื่อนที่ไปในระยะสั้นภายในพืชจากจุดที่สัมผัส ทำให้เกิดการป้องกันแบบระบบเฉพาะที่และมีฤทธิ์รักษา (curative action) ต่อเชื้อโรคที่เริ่มแทรกซึมเข้าสู่เนื้อเยื่อพืชแล้ว ไซโมซาไนล์มีทั้งฤทธิ์ป้องกันและรักษา (therapeutic) อย่างไรก็ตาม เมื่อใช้เพียงลำพัง ฤทธิ์คงทนของไซโมซาไนล์ค่อนข้างสั้น จึงมักผสมใช้ร่วมกับสารกำจัดเชื้อราประเภทป้องกัน เช่น ฟาโมซาโดน เพื่อเสริมประสิทธิภาพ สำนักงานวิจัยการต้านทานเชื้อรา (FRAC) จัดให้ไซโมซาไนล์เป็นสารกำจัดเชื้อราที่มีความเสี่ยงต่อการดื้อยาอยู่ในระดับต่ำถึงปานกลาง
ข้อดีหลัก
1. กลไกการออกฤทธิ์แบบสองทาง — ป้องกัน + รักษา: ผสานประสิทธิภาพอันทรงพลังในการยับยั้งการหายใจของไมโทคอนเดรียโดย famoxadone (FRAC Group 11, QoI) เข้ากับการยับยั้งการสังเคราะห์ไขมันและการออกฤทธิ์แบบระบบในท้องถิ่นของ cymoxanil (FRAC Group 27) จึงให้ทั้งการป้องกันเชื้อโรคบนผิวพืช และการรักษาเชื้อโรคที่แทรกซึมเข้าไปในเนื้อเยื่อพืชแล้ว
2. การควบคุมโรคโอโอมัยเซตแบบกว้างขวาง: มีประสิทธิภาพสูงต่อเชื้อโอโอมัยเซตหลายชนิด ได้แก่ สายพันธุ์ Phytophthora, Plasmopara, Pseudoperonospora และ Peronophythora สามารถควบคุมโรคเหี่ยวราแป้ง โรคใบไหม้ปลาย โรคเหี่ยวดำ โรคใบไหม้จากไฟโตฟิทอร่า และโรคทำลายร้ายแรงอื่น ๆ รวมทั้งยังมีประสิทธิภาพต่อโรคเชื้อราชนิดอื่น ๆ เช่น โรคเน่าสีน้ำตาลในองุ่น โรคจุดใบในองุ่น และโรคแหวนสีน้ำตาลในมะเขือเทศ
3. ใช้งานได้หลากหลาย: เหมาะสำหรับแตงกวา องุ่น มันฝรั่ง มะเขือเทศ พริก ยาสูบ แตงโม แตง ผักกาดหอม คื่นช่าย หน่อไม้ฝรั่ง และพืชเกษตรและพืชสวนอื่นๆ อีกหลายชนิด
4. สูตรผสมพิเศษสองกลุ่ม FRAC — กลุ่ม 11 + กลุ่ม 27: รวมกลไกการออกฤทธิ์ที่ต่างกันสองแบบเพื่อจัดการความต้านทานอย่างมีประสิทธิภาพ การผสมไซโมซานิล (FRAC กลุ่ม 27 ซึ่งมีความเสี่ยงต่อการดื้อยาต่ำถึงปานกลาง) เข้ากับฟาโมซาโดน (FRAC กลุ่ม 11 ซึ่งมีความเสี่ยงต่อการดื้อยาสูง) ช่วยชะลอการเกิดความต้านทานต่อส่วนประกอบ QoI ได้อย่างมีประสิทธิผล ทำให้สูตรผสมนี้เหมาะยิ่งสำหรับโปรแกรมการจัดการความต้านทานของสารกำจัดเชื้อรา (FRM)
5. ออกฤทธิ์รักษาได้รวดเร็ว: ไซโมซานิลมีฤทธิ์รักษาแบบระบบในท้องที่ สามารถหยุดการพัฒนาของโรคได้ภายใน 2–3 วันหลังการติดเชื้อในไร่องุ่น และภายใน 1–2 วันในแตงกวา จึงช่วยให้สามารถปรับเวลาการฉีดพ่นได้อย่างยืดหยุ่นในโปรแกรมการจัดการโรค
6. ความทนต่อฝนและความสามารถในการคงฤทธิ์ได้นานเป็นเลิศ: คุณสมบัติที่มีความเป็นไลโปฟิลิกสูงของฟาโมซาโดนทำให้ยึดเกาะกับผิวพืชที่มีลักษณะเป็นขี้ผึ้งได้อย่างแน่นหนา จึงมีความทนต่อฝนและให้การป้องกันแบบคงฤทธิ์ได้นานอย่างยอดเยี่ยม ผลิตภัณฑ์นี้ไม่ได้รับผลกระทบจากฝนหากฝนตกหลังจากการพ่นแล้วอย่างน้อย 2 ชั่วโมง จึงเหมาะสำหรับใช้ในช่วงฤดูฝน
7. ไม่มีคราบตกค้างที่มองเห็นได้บนพืชที่ได้รับการปฏิบัติ: ผลิตภัณฑ์นี้ไม่ทิ้งคราบหรือจุดที่มองเห็นได้ชัดเจนไว้บนใบและผลไม้ จึงรักษาคุณภาพและความสวยงามของผลผลิตให้สามารถจำหน่ายได้ตามมาตรฐานตลาด
8. สูตรเม็ดที่กระจายตัวในน้ำได้ (WDG): สามารถกระจายตัวในน้ำได้อย่างรวดเร็วโดยไม่มีปัญหาฝุ่นฟุ้งเหมือนผงที่ละลายน้ำได้ (wettable powders) วัดปริมาณและผสมได้ง่าย มีความเสถียรสูง ปลอดภัยต่อการเก็บรักษา และสะดวกต่อผู้ใช้ เหมาะสำหรับการพ่นทางใบแบบทั่วไป
9. เหมาะสำหรับใช้ร่วมกับโปรแกรมการจัดการศัตรูพืชแบบบูรณาการ (IPM): เมื่อใช้สลับกับสารกำจัดเชื้อราที่อยู่ในกลุ่ม FRAC ต่างกัน และเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์การจัดการโรคแบบบูรณาการ ผลิตภัณฑ์นี้จึงเป็นเครื่องมือที่เชื่อถือได้สำหรับการคุ้มครองพืชอย่างยั่งยืน ไม่ควรใช้ผลิตภัณฑ์นี้เป็นเพียงเครื่องมือเดียวในการจัดการโรคตลอดฤดูกาล
● พืชที่ใช้ได้จริงและกลุ่มวัชพืชที่ควบคุมได้จริง ต้องสอดคล้องตามข้อกำหนดที่ระบุไว้บนฉลากที่จดทะเบียนในท้องถิ่นอย่างเคร่งครัด
● คำแนะนำในการใช้งานจริง ขอบเขตการตัดแต่ง พืชโรค อัตราการใช้ และเงื่อนไขการใช้งาน ขึ้นอยู่กับฉลากที่ระบุไว้
● ห้ามใช้กับพืชหรือโรคที่ไม่ได้ระบุไว้บนฉลากท้องถิ่น
| พืชที่ใช้ได้ | โรคหรือศัตรูพืชเป้าหมาย |
| แตงกวา / แตงโม | โรคราน้ำค้าง (Pseudoperonospora cubensis) |
| องุ่น | โรคราน้ำค้าง (Plasmopara viticola) |
| มันฝรั่ง | โรคเน่าปลายใบ (Phytophthora infestans), โรคใบจุดเข้ม (Alternaria solani) |
| มะเขือเทศ | โรคเน่าปลายใบ (Phytophthora infestans), โรคใบจุดเข้ม (Alternaria solani) |
| ยาสูบ | โรครากเน่าสีดำ (Phytophthora nicotianae) |
| พริก | โรคเน่าจากไฟโตฟิทอร่า (Phytophthora capsici) และโรคใบจุดสีเทา |